Someone told me that I seem to have gained some kls. I started to cry with no-stop. It was panic, depression, fucking eating disorder? I DON'T KNOW. The only thing that I can notice is me unhappy. I don't need anyone and I don't want to see anyone right now. If only I could sleep for a whole week. I will give a try -no believing in it at all- .

Some times, I think that I'm stupid. Really. I act so immature. I show my feelings, I cry in front of my "friends", I talk with people. STOP STUPID GIRL. FIND YOURSELF. YOU KNOW THAT YOU CAN!

Shame on me.

Πλέον δεν μπορώ να κρύβω τα συναισθήματά μου.
Δεν είμαι καλά αλλά δε θέλω να το ξέρουν οι υπόλοιποι.
Κανένας .
Τουλάχιστον μπορώ να κρύβω τον λόγο, τουλάχιστον αυτό.

Don't cry, it's a wild world.

Θέλω να βγω έξω το βράδυ, θέλω να διασκεδάσω αλλά δεν είμαι σίγουρη για τον εαυτό μου. Καφετέριες, κλαμπς, πλατείες. Κάθε βδομάδα η ίδια διαδικασία,για ποιο λόγο; Για να σε δουν οι γνωστοί σου; Για να δείξεις ότι 'ζεις' ; Για να δείξεις πόσο υπέροχη είναι η ΄ζωούλα' σου;
Κάτω από τα ρούχα είμαστε όλοι ίδιοι. Είμαστε όλοι το ίδιο αδύναμοι και ανασφαλείς κάτω από τα ψεύτικα προσωπεία μας. Ψεύτικα χαμόγελα, ψεύτικοι χαιρετισμοί και ψεύτικες συμπάθειες. Γελάμε και προσποιούμαστε ότι είμαστε καλά, ότι είμαστε όντως εκεί, όμως στην πραγματικότητα δεν είμαστε. Κάτι μας βασανίζει, το μυαλό ταξιδεύει σε άτομα και καταστάσεις από το παρελθόν, το εκεί που δε θα ξεχάσουμε ποτέ. Στο παρελθόν, που έστω και για κάποια λεπτά ήσουν ευτυχισμένος. Που δε σε ένοιαζε τι συνέβαινε λίγο παραπέρα. Που ζούσες το τώρα(τότε). Με άτομα που δεν ήξερες καθόλου και δε σε ένοιαζε να τα μάθεις γιατί σημασία είχε τι συνέβαινε εκείνη, ε-κεί-νη την στιγμή. Γελούσες με όλη τη δύναμη της ψυχής σου, λες και αυτό θα σε βοηθούσε να ξεχάσεις τη ζωή σου, να αντιμετωπίσεις τις ολοένα και περισσότερες υποχρεώσεις σου και την προβληματική οικογένειά σου.

μέσα στο μαύρο

Τον έχασα. Αυτό ήταν, πάει. Πλέον δεν είμαστε καν γνωστοί. Ούτε ένα 'γεια'. Δε θέλω να ακούγομαι σαν καμιά χαζογκόμενα αλλά τώρα τελευταία αυτό πιστεύω ότι είμαι, είμαι όμως; Αναρωτιέμαι πόσο θα τραβήξει ακόμα αυτή η ιστορία. Τον σκέφτομαι κάθε μέρα, κάθε ώρα σχεδόν. Μου λείπει. Ποτέ δεν ήμασταν κοντά, μια κανονική σχέση, η αίσθηση του να γνωρίζεις κάποιον ήταν ένα αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μου και τώρα δεν την έχω. Και με πονάει περισσότερο το γεγονός ότι τον είχα δεδομένο. Είμαι άχρηστη. Αφού δεν μπορώ να ρίξω έναν άνθρωπο σαν αυτόν τότε τι προσπαθώ;

I'm a criminal

I feel so guilty but the problem is that I don't know about what exactly I'm worried. This time of my life everything's so peaceful, so calm and I can't imagine how long all these will last. I've got nothing to write, I don't know what to write and I don't want to. However, writing to this blog is a way of psychoanalysis. lmao
I want to visit a psychiatrist, if I suggest this to my mum, she will laugh. No one thinks that I'm weird. I don't like to show my feelings and my thoughts. If someone confess a lot of things about himself, he gets vulnerable. I can't trust people and I don't need to. But, sometimes, I need someone and no one is there and I feel so lost and alone.
xx

Thoughts are running too fast like hell.

This time of my life, I really don't know what to do.

Trentemoller - Moan

I'm thinking too much, not only about him (about them is more correct). I'm thinking about my future, about myself. I want to be slim, beautiful, successful and rich. Actually, I want to be perfect. I owe to myself.
Past seven months, I was extremely stupid and now I try to change all these shits that I created. I need someone to talk about my problems but I can't find someone mature enough. As I always say, people are superficial and you know what? They don't give a fuck about your problems. So the only thing I have to do is find a solution by myself. Pathetic? Oh, yes!
I regret about everything. Every word and every thing that I did. You don't know what the hell I'm saying, you don't need to know at all. If only I had a time machine, I would go back to seven months? Seven years? Before my birth?
It's hard to accept you life.

Inside, I'm broken.

Fuck!

I saw him twice today. Every time was so painful,
because I really like him,
but he thinks that I'll try as most as I can.
No, my darling. I'm selfish.

I like U but U don't even say "Hello!".

If you smile just right, no one will know you have a heart full of pain and a stomach full of butterflies.

Insomnia, insomnia, insomnia

Αρνούμαι να κοιμηθώ, θαρρώ πως το βράδυ σκέφτομαι πιο καθαρά. Σκέφτομαι όπως με συμφέρει. Στην ησυχία του σπιτιού, στην απόλυτη μοναξιά, παρέα με λίγη μουσική, με φαντάζομαι όπως θα ήθελα να φέρομαι. Άδικα, εγωϊστικά, άσχημα προς άτομα που ,όντως, δεν αξίζουν. Με έχει κουράσει πολύ αυτή η καλοσύνη. ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ. Όταν κάποιος ζητά κάτι, πάντα προσπαθώ να βοηθήσω, γιατί; Τι έχω να κερδίσω. OK, δεν είμαι χαλάκι, επιλεκτικά βοηθώ, αλλά δεν είναι ακριβώς ότι ονειρεύομαι για μένα. Δε θέλω να είμαι καλή. Jesus! Μόνο που το φαντάζομαι, αρρωσταίνω. Βασικά είμαι άρρωστη. Ψυχολογικά, όχι δεν έχω κάποια διαταραχή. Απλά δε μπορώ να συμβιβαστώ με τον εαυτό μου και αυτό με κουράζει απίστευτα πολύ. For instance, τώρα δεν κοιμάμαι για να κοιμηθώ όλη μέρα ή να κάθομαι με πονοκέφαλο. Έπειτα θα πιω καφέ και θα συνεχιστεί αυτή η γαμημένη ρουτίνα, που σιχαίνομαι. Δεν μου αρέσω τελευταία. Νιώθω ακομπλεξάριστη και δεν ανησυχώ για τίποτα. Όλη αυτή η ηρεμία με χαλαρώνει και δεν το ανέχομαι. Θέλω να συμβαίνει κάτι, θέλω να σκέφτομαι κάτι. Τώρα δε σκέφτομαι τίποτα. Σκέφτομαι ότι δε σκέφτομαι τίποτα. Το σχολείο δε με ανησυχεί καθόλου, τα πάω μια χαρά, οι φίλοι είναι επιφανειακοί και εφήμεροι όπως έχω ξαναπεί. Με ένα τηλεφώνημα για μια έξοδο είναι εκεί. Κάποια μέρα θα γράψω για τους ανθρώπους της ηλικίας μου. Ειδικά για όλους τους γνωστούς. Τους σιχαίνομαι σχεδόν όλους, έναν προς έναν. Λίγοι αξίζουν. Και πάλι, εξαρτάται πως θα το δεις το θέμα. Ούτε εγώ αξίζω. Δε με νοιάζει κανένας πέρα από την πάρτη μου (και τη μαμά μου;). Πιστεύω πως θα τελειώσω το Λύκειο και έπειτα θα ζήσω την ονειρεμένη ζωή μου. Κάνοντας παρέα πάλι με επιφανειακούς, χωρίς να δένομαι, χωρίς να χρωστάω τίποτα σε κανέναν, χωρίς να μου χρωστάει κάποιος κάτι. Δε θέλω άλλωστε δεσμεύσεις, θέλω να είμαι η μία και μοναδική στην ζωή μου. Το κέντρο του δικού μου κόσμου να είμαι εγώ. Θέλω να είμαι η πριγκίπισσα του παραμυθιού μου.  Πιθανώς να μην υπάρχει πρίγκιπας, δεν νομίζω πως υπάρχει κάποιος αρκετά... σαν εμένα, για να με καταλαβαίνει. Σήμερα η κολλητή μου, που είναι έξυπνη και βλέπει τα πράγματα καθαρά, μου είπε πως είμαι περίεργη. Κάτι που μισεί και λατρεύει παράλληλα. Έτσι είμαι εγώ. To be loved or to be hated.

Last day of spring.

Tomorrow is officially summer. WHOOP!

10 days and then... end of exams. :-)

How I dare to laugh with myself? I just do it.

Το κεφάλι μου πάει να σπάσει και νιώθω ένα τρέμουλο. Θα είναι από την κούραση, δεν είναι ότι κάνω κάτι ιδιαίτερο και κουράζομαι. Είναι περίοδος εξετάσεων και απλά διαβάζω. Το θέμα είναι ότι σκέφτομαι πολύ, πάρα πολύ θα έλεγα. Με εξουθενώνει να αναλύω τις καταστάσεις ξανά και ξανά. Άσε που τα δεδομένα αλλάζουν συνέχεια. Δε τους προλαβαίνω, και το χειρότερο από όλα; Εγώ μένω πίσω, μένω στάσιμη. Μένω εφτά μήνες πίσω. Εφτά μήνες πριν ήμουν ακριβώς η ίδια. Εφτά μήνες πριν όμως ήμουν μια χαρά, εσωτερικά.Άλλαξα τον χαρακτήρα μου λίγο, την συμπεριφορά μου αρκετά και τα γούστα μου και τις συνηθειές μου πολύ. Δε αναγνωρίζω τις σκέψεις μου, φοβάμαι, φοβάμαι πολύ. Φοβάμαι για αυτά που έρχονται στους επόμενους μήνες. Ποιος ξέρει τι θα σκεφτώ να κάνω πάλι; Ελπίζω, μόνο, όσα κάνω να με κάνουν έστω και λίγο ευτιχισμένη γιατί τώρα δεν είμαι καθόλου.

FUCK.

I don't know what to do. What am I supposed to do? What am I waiting for? The end of exams? The summer? The new school year? WHAT? WHAAAT?
By one side, I want to be a "good" girl. Being excellent at school, have a lot of besties that will love me, an average boyfriend and an average appearance. Too easy, too common for me. I hate commonalty! I can even imagine myself. Saturday night, meeting my friends, going to eat smth and then chill out. BOREDOM AND DISGUST. This is the way, that my ex-friends used to spend their free time, how stupid? I just can't live like that.
I feel a party animal -ok, it's so common to meet these two words on blogs, "party animal", but really, I'm one too- and last time I went out, I so got drunk  and I love the sense of being wasted. I was laughing and not thinking of anything. When I drink, the only think that I can do is laugh and it feels so good.
So, yes, at the other side, I'm a bum inside me. I try to hang out with boys who have the worst reputation. Do U want to know a fact about me? One of my new friends had a five-year penalty until becoming 18.

Today

OK, today i'm fuckin' bored, extremely bored. I've got nothing to do and I'm like... uuhh!
I didn't sleep well, so it's quite clear why I'm on this mood. I don't want to write bullshits, really...
I need to change theme. Once my best isn't answering to my msgs, I decided to reconsider my life. Last months, I've lost control. Life's going on and I feel just like an observer, kinda creepy for me. Cause I never lived like that before. To be honest, my life had no sense last years. I was a common girl. Without style, without personality(!), without whims! This years I turned into a bitch, but I didn't show my viciousness yet. You know, friends are 'superficial and ephemeral ( what lasts forever?), boys are assholes, the most of girls are mean... I'm mean too, but I try not to show it so much, maybe I'm wrong, maybe I should act in the way I want to. That will be very shocking. My friends left me this month. WHY? Because I wanted to hang out with some people that they don't like. ROTFL! To be specific, these boys I try to close with are from Albania and in my opinion, they are by far better from these bitches, I used to hobnob.
School is quite okay, I have no problems. I don't like my classmates, I hate them but whatever...
They suck and that's all. I'm too bored to continue. LAME!

Do U like Atlanta? She's my new style icon. I luff her lifestyle!

P.S. Sorry for my english, I try!

Arrgh

Finally, I decided to start my diet on Monday cause weekends are for teenagers. Besides this, Brazilian Diet requires a lot of eggs and I haven't any.

Gosh, I need revenge from D. He is an asshole, he broke my heart. But I will take my revenge. I promise. Promise to myself.

I miss sea.

This summer I will spend my time at Chalkidiki. Maybe, I'll find a job while I can do my holidays. I want to work immediately. I have never worked before. I want to be independent, OK? I just can't give reference to my parents, I'm born to live free. Also, I can't wait until I will tan. This period, I feel so "white", lol. DON'T LAUGH, BITCH, I'm white as fuck.
I miss sea, I miss swimming and of course I miss tanning. SUMMER IN GREECE, BITCHES.

I'm on diet.

I found this diet. It seems good and i hope that I will manage to lose weight. :)

The first variant of the Brazilian diet
Day 1 and 2: 3 times one egg, a cup of green tea and an apple.
Day 3:Breakfast: 2 eggs;
Lunch: 100 grams of beef, spinach.
Day 4: Breakfast: eggs;
Lunch: boiled fish;
Dinner: 2 eggs, a cup of green tea.
Day 5: Breakfast: eggs, a cup of green tea;
Lunch: 2 eggs and tomato;
Dinner: fish and vegetables.
Day 6: Breakfast: eggs, a cup of green tea;
Lunch: a piece of boiled beef, cucumber;
Dinner: 100 g veal dinner and green tea.
Day 7: Breakfast: green tea, eggs;
Lunch: chicken, vegetables;
Dinner: chicken, vegetables, apple, green tea.